In de streek rondom de Algarve, Lissabon en Porto wordt veel gesurft. Met 832 kilometer aan kustlijn is er voldoende keuze voor iedereen. In de winterperiode kiezen veel mensen voor het warme zuiden zoals de Algarve. Uiteraard kun je een stedentrip naar bijvoorbeeld Lissabon perfect combineren of juist naar de mooie natuur en het heerlijke eten in het gebied rondom Porto of het rustige Alentejo. Porto is de één na grootste stad van Portugal, gelegen in het noordwesten van dit prachtige land.De Belgische of eigenlijk de Mexicaanse fotograaf Damian Davila en Nederlandse surfster Dominga Valdes gingen op ontdekkingsreis. Samen met enkele online influencers reisden ze af naar de eindbestemming in het zuidelijke gedeelte van centraal Portugal ‘Lissabon’. Het gehele gebied van 155 kilometer ligt bezaaid met goede en wereldbekende surfspots.

Dit gebied kwam afgelopen week diverse malen in het nieuws vanwege de heftige bosbranden die tientallen tot mogelijk honderd levens hebben geëist. Een afschuwelijke gebeurtenis voor de lokale bevolking. Het is de grootste tragedie op het gebied van bosbranden in Portugal.

Aangekomen op Schiphol maakte het tweetal zich klaar voor de tweeëneenhalf uur durende reis van luchtvaart maatschappij ‘TAP”. Damian die ‘s ochtends vroeg was vertrokken uit Gent had er al een lange reis opzitten. Na de tassen en boards te hebben ingecheckt waren ze klaar voor vertrek. Bij aankomst op de plaats van bestemming in Porto werden ze verwelkomd door João Amado Vaz van Naturexperience. De eerste reisdag vloog letterlijk voorbij. Ze reden gezamenlijk met de crew naar het hotel waar ze voor de eerste nacht zouden verblijven. De dag werd gezellig afgesloten met een rode wijn uit de Portugese streek en een heerlijke avondmaal.

De volgende ochtend stonden ze op en bleek de wind al snel te zijn opgepikt en zorgde voor moeilijke omstandigheden. Ondanks de wind namen ze samen een duik in de koude en verfrissende Atlantische zee. Rond het middaguur richtte ze zich op diverse toeristische bezienswaardigheden. Aangekomen op de tweede plek hoopte ze de daaropvolgende dagen meer geluk te hebben. De volgende ochtend was dan ook het moment daar, ze gingen vroeg op pad en vonden geweldige golven in Figuera da Foz. De lange, hectische dagen en het lange wachten werd beloond. In totaal hadden ze een 50 tot 70 kilometer afgelegd.

Het andere gezelschap dat bestond uit journalisten zorgde voor oponthoud. Het surfende tweetal vroeg aan de reisleiding of het mogelijk was om in de vroege ochtend een sessie te doen met zonsopkomst. Aangezien ze met een grote groep waren afgereisd bleek dit lastiger te zijn dan in eerste instantie was ingeschat. Ze moesten dan ook elk moment wat ze konden mee pakken grijpen. De hoop was gevestigd op de omgeving rond Peniche. Dominga zat de derde dag in de auto en riep al bellende met het thuisfront “we komen net aan bij de volgende surfspot”. Het telefoongesprek werd half onderbroken door een harde en enthousiaste kreet van Dominga en Damian. Dominga zei; ‘wauw, we komen net aan bij het strand en de golven zijn perfect vandaag’. Snel sprongen ze de bus uit, trokken ze hun wetsuit aan, pakten hun benodigde cameragear en doken het water in. De heerlijke uren in het water verstreken en het was na een kleine 72 uur alweer bijna tijd om naar huis te gaan. De enige kans die voor hen na de 72 uur kon worden overwogen, was om de volgende ochtend vroeg voor de vlucht naar Nederland nog een sessie mee te pakken. Maar de volgende ochtend besloot het tweetal tijdens het ontbijt om lekker van hun rust en de heerlijke zon en het uitzicht van het hotel te genieten. Ze vonden het niet de moeite waard om na de al redelijk inspannende dagen te gaan stressen, de tijdsdruk speelde een rol. Ze wilde de vlucht niet missen.

Aangekomen op het vliegveld bleek dat ze zich moesten klaarmaken voor een uitputtende terugreis. De bemanning bij de incheckbalie zei dat het vliegtuig was overboekt. Alle genodigden werden benaderd of ze een dag langer tegen een betaling konden blijven. Iedereen zei volmondig “ja”. Achteraf bleek het toch een misverstand te zijn en kon iedereen toch mee op de vlucht. Het bleek dat ze enkele plekken hadden vrijgemaakt en daardoor hun terugreis konden vervolgen. Na een lange wachttijd en vertraging van ruim anderhalf uur vertrokken ze terug naar Schiphol. Wachtende op de bagage bij de aankomsthal was het racen tegen de klok. De Thalys van Damian kon elk moment vertrekken. Door de opgelopen vertraging was het de vraag of hij zijn trein wel zou halen. Tot hun grote schrik bleek dat de bagage niet kon worden getrasseerd en als vermist diende te worden opgegeven. Bij de servicebalie zat Damian zwetend op het puntje van zijn stoel, dat hij zijn trein niet zou halen was één maar in zijn ingecheckte bagage item zat een dure waterbehuizing en camera van enkele duizenden euro’s. De rustige Mexicaan vulde het formulier in en ging met de volgende trein naar huis “op hoop van zegen dat de camera de daaropvolgende dagen thuis zou worden afgeleverd”. De spannende 48 uur volgde, waarna hij tijdens werk een telefoontje van zijn vrouw ontving dat het thuis was afgeleverd en alles gelukkig in goede staat leek te zijn. Hij was opgelucht!

Al met al kijken ze terug op een te gekke maar zeer onstuimige reis die een hoop zweetmomenten heeft opgeleverd. De tip voor alle lezers is om in het vervolg meer tijd vrij te maken en ervoor te zorgen dat het gehele gebied kan worden bezocht. Het mooie gebied heeft heel veel potentie en het heeft beide personen zeker aangesproken om in de toekomst dit gebied nog een keer te bezoeken.

Meer informatie:
www.centerofportugal.com
www.naturexperience.pt
www.flytap.com
www.visitportugal.com