Het woord “nomads of nomaden” staat voor mensen of bevolkingsgroepen die geen vaste woon- of verblijfplaats hebben. Sommige mensen voelen zich niet aan één of dezelfde plek verbonden. Wij beginnen onze zoektocht. Vanuit SurfBenelux zoeken wij personen die hun biezen hebben gepakt, zijn of haar Nederlandse roots achter hebben gelaten, in het buitenland een stulpje aan zee hebben gevonden of ondertussen elders in de wereld hun dromen najagen.

De Noordzee, wie wordt warm of koud van een voorspelling 0,5m met 6 seconden. Veel surfers vinden het surfen in de Noordzee maar niks. Het is koud, druk en vaak heb je te maken met wind swells. In veel gevallen is het lagedrukgebied na een dag alweer verdwenen en is het wachten op het volgende lagedrukgebied dat zich moet ontwikkelen. De isobaren kaarten stijgen naar 1024 of hoger, vaak worden wij omzeild door hoge druk gebieden. Het surfgevoel begint te kriebelen. Diverse surfers kiezen er bewust voor om het koude klimaat te verlaten en het vaderland voor een tropische bestemming in te ruilen. Geef ze eens ongelijk. Als je de kans krijgt is het moeilijk om het te laten schieten. Het is geen gemakkelijke keuze. Het moet tenslotte wel een wel overwogen stap zijn.

Vandaag ontmoeten wij Alissa Martens; ze is 36 jaar oud en Is geboren in Den Haag. Alissa heeft 18 jaar geleden bewust ervoor gekozen om haar koffers te pakken. Met een stapel bikini’s, een handdoek, slippers en een surfboard onder haar arm vertrok ze naar het zon overgoten Indonesië.

Is Alissa een doorsnee Nederlandse surf babe? Nee, dat zeker niet. Heel het surfverhaal doet haar eigenlijk weinig en ze geeft niks om het surf babe en wannabe verhaal. Ze staat niet te springen om op de voorgrond aanwezig te zijn en ze is totaal niet met het marketingtechnische verhaal of sponsoring bezig. Ze kiest bewust voor een eigen route en levenswijze. Ze deed vanaf jonge leeftijd haar eigen ding en ze liet zich niet gek maken. Ze kon worden gezien als het type meisje waar de gemiddelde jongen wel eens een beschuitje mee wilde eten. Rond haar achtiende won ze de miss Reef verkiezing. Het maakte haar in de surf scene een veelbesproken persoon. Ze lag vaak in de line-up. Van de één op de andere dag was Alissa van de aardbodem verdwenen. Ondertussen hebben wij meer informatie over haar verzameld en nu weten wij waarom ze haar biezen heeft gepakt. Ze ging opzoek naar de perfecte golf!

Wij wilde meer over haar te weten komen. Wat zette haar ertoe aan om daadwerkelijk te vertrekken. Wat ging ze in Indonesië doen?

Alissa Martens: Ik was in 1997 voor de eerste keer in Indonesië op vakantie. Dat was mijn eerste surf vakantie naar een ver land. Ik was meteen verliefd; het land, de cultuur, de mensen maar zeker ook de golven. Ik kon toen net (niet) staan maar oefende veel op Kuta beach. Dat was zeker het begin van mijn “travel bug” en surf verslaving. Ik had natuurlijk zoals veel Nederlanders al veel in Europa gereisd, maar vanaf dat moment ben ik wereld reizen gaan maken. Ik heb in het begin mijn surf trips gecombineerd met een studie Communicatie wetenschappen in Amsterdam. Ik studeerde 3 maanden per jaar en reisde de rest. Ik deed veel vakken tegelijkertijd en heb in 2.5 jaar mijn studie af kunnen maken. Mijn stage heb ik in Australië gedaan en mijn thesis heb ik in G-land, Indonesië geschreven. Dat is nu alweer tien jaar geleden.

Ik zocht altijd naar het ideale land; warm, met goede golven en cultuur. Ik heb op meerdere plekken voor een paar maanden “gewoond”. Ik heb veel tijd in Zuid Afrika, Costa Rica, Amerika, Australië, Zuid Amerika en de Pacific (vnml. Tahiti) doorgebracht. Verder heb ik nog veel surf trips gemaakt naar andere surf plekken. Maar Indonesië bleef trekken, elke keer ging ik toch terug naar Bali en de andere Indonesische eilanden. De golven zijn daar ook beter dan in de rest van de wereld, het meest perfect en consistent.

Was dit het ideale droomplaatje en kon dit als een doordacht plan worden beschouwd?

Alissa Martens: Het is zeker een ideaal droomplaatje voor mij. Indonesië is mijns inziens de beste plaats qua golven, eten, mensen, weer, alles! Ik ben echt verliefd op Bali en al wordt het steeds drukker ik wil daar voorlopig vaak blijven komen. Het leven daar is ook steeds makkelijker geworden, het hoeft je aan niets te ontbreken en veel jonge mensen “verhuizen” naar Bali of brengen daar nu langere tijd door, dat was 10 jaar geleden wel anders.

Wist je waar je terecht zou komen; hoe ziet je leven er ondertussen uit?

Alissa Martens: Mijn vriend en ik zijn goed bevriend met de eigenaar van een super mooi resort in de Mentawai, dus daar zijn we nu een paar maanden per jaar. Hij komt uit Brazilië dus ik reis nu ook vaker naar Zuid Amerika.

Girl from the Netherlands surfing the Mentawais from Amorim on Vimeo.

Tegenwoordig kunnen wij iedereen via social media volgen en zien we vaak beeldmateriaal voorbijkomen. Het lijkt erop dat je in de loop van de jaren aan andere golven gewend bent geraakt. Er zijn weinig Nederlandse vrouwen die dit soort formaat golven surfen. Nederlandse golven zijn niet te vergelijken. We zien je vaak op redelijk formaat golven voorbij komen. Dat is een wezenlijk verschil met de gemiddelde dag in Nederland. Je surft omdat je het leuk vindt. Volgens mij doe je nooit mee aan wedstrijden. Wat betekent het surfen voor jou?

Alissa Martens: Ik geloof dat ik toch wel een beetje verslaafd ben aan de rush, daarom vind ik het leuker als de golven wat groter zijn. Ik kan me herinneren dat ik al probeerde Uluwatu en Padang (de linkse) te surfen toen ik net leerde surfen in 1997. Dat was achteraf gezien een beetje onverantwoordelijk, ik was me toen niet echt bewust van de gevaren maar ik heb dat dus vanaf het begin al leuk gevonden. Ik vind surfen in piepkleine golven behoorlijk saai. Ik vind het wel knap dat de Nederlandse surfer nog wat kan op die prut golven. Ik ben geloof ik een beetje verwend qua surfen.. Het gevoel dat je krijgt wanneer je een grote golf pakt “groot in Indonesië, niet in Hawaii! 🙂 ” is niet te evenaren. Ik wordt daar echt heel blij van. Ik ben nu aan het oefenen met tow-in en doe barrel training. Kleine golven kunnen ook leuk zijn, maar dat is niet hetzelfde gevoel.

Social media, ik vind een beetje jammer van de sport; al die surf meisjes die constant zichzelf aan het marketen zijn en hun instagram vol hebben met foto’s van een bottom turn in een G-string. En al kunnen ze helemaal niet goed surfen; daar krijgen ze sponsors mee ook. Ik zie veel goede free surfsters die groter zijn en zwaardere spieren hebben die nauwelijks geld verdienen met hun surfen. Zo’n lichaam hebben ze nodig om op dat niveau te kunnen surfen. Dat is zo zonde van de sport, bij de mannen is dit heel anders. Ik heb het geluk dat ik surfen als hobby kan doen en mezelf niet hoef te promoten.

Ik heb nooit aan wedstrijden meegedaan en ben voornamelijk in remote destinations alleen maar aan het surfen. Ik ben eigenlijk nooit echt bezig geweest met de hele scene die om surfen heen hangt. Toen ik begon met surfen was er ook helemaal geen social media. Haha, zo oud ben ik al. Ik vind die hele social media een beetje irritant. Ik heb wel facebook, dat is zeker handig om contact te houden met iedereen en te zien wat iedereen aan het doen is.

Zou je het anders doen als je terugkijkt in de tijd? Mis je de oude Nederlandse roots nog wel eens of ben je ondertussen al gewend geraakt aan de tropen?

Alissa Martens: Ik ben en blijf gewoon Nederlandse, dat gaat nooit veranderen, een Bali local zal ik nooit worden. Nederland is een goed, stabiel land. Hoe meer je reist hoe meer je realiseert wat een geluk we hebben dat we uit een westers, rijk land komen waar alles zo goed geregeld is.

Ik heb dankzij surfen zoveel droom plekken bezocht maar ben natuurlijk nooit klaar met reizen. Mijn familie komt vaak met me mee op mijn tripjes; mijn ouders houden ook van de tropen. Geweldig om zo in mijn zomer jurkje op de scooter te stappen en het hele jaar in bikini te kunnen surfen, ideaal!

Wat zijn jouw toekomstplannen?

Alissa Martens: De komende jaren wil ik zeker hetzelfde blijven doen; veel blijven reizen naar Indonesië, Australië, Brazilië en Europa. Misschien verhuis ik uiteindelijk wel ergens anders naartoe of ik ga met mijn vriend vaker naar Brazilië. Mijn plannen zijn flexibel.

Het klinkt niet gek, heel tof om te zien. Het lijkt op een ultieme droom die ondertussen is verwezenlijkt. Thanks voor de tijd. Wij blijven jou zeker volgen en wij hopen dat we komende jaren nog vette foto’s voorbij zien komen. ENJOY!

Alissa Martens: Dank je! I will 😉