Als tiener vliegen de jaren voorbij. School, studie, werk, oude surfsessies alles passeert de revue en de tijd tikt alsmaar door. Voordat je het weet komt het volwassen leven je tegemoet en is er geen ontsnappen meer aan. Dit is precies waar ‘collect memories’ overgaat, het terughalen van oude herinneringen.

Vroeger was alles beter. De zandbanken lagen er beter bij, de golven braken krachtiger/mooier, het was intiemer/gezelliger in het water en de lucht/zee was minder verontreinigd (schoner). Je verlangt naar die tijdmachine om deze tijd nog een keer mee te maken. Maar was alles wel beter vroeger? Is dit een schijn of zijn de oude herinneringen iets waar we jaren later nog aan terugdenken en tegen onszelf zeggen “het staat nog als de dag van gister op mijn netvlies gebrand”. Wat een mooie tijd hè.

De jeugd die vandaag de dag begint weet vaak niet eens wat zich vroeger heeft afgespeeld; vaak gaat het om het verdiepen in de sport. In “collect memories” introduceren wij oude legendes die gedurende dus surfhistorie een toonaangevend beeld zijn geweest en vaak een prominente rol binnen de sport hebben gespeeld.

Vandaag introduceren wij één van Nederlands eerste surfers. Robbie Buttner is op 19 augustus 1965 in “Marowijne” te Suriname geboren. Hij woont sinds 1968 in Amsterdam. Momenteel is hij werkzaam als schilder en koerier. In zijn jonge jaren behoorde hij tot één van Nederlands beste skateboarders. Na jaren bij de Albert Cuyp boksschool te hebben getraind, startte hij in 1980 met vert skaten. Hij stond open voor een nieuwe uitdaging; skaten leek hem te gek. Hij was dagelijks op het Waterlooplein te vinden. Via zijn vrienden kwam hij in aanraking met de golfsurf sport. Al snel raakte hij verslaafd aan de sport en groeide hij uit tot een van Nederlands meest gewaardeerde surficonen. Als je de oude stormrider guide openslaat zie je diverse foto’s van Robbie voorbijkomen. Al snel claimde hij oude spots zoals de Rotterdamse Maas-Express, IJmuiden en Wijk aan Zee. Je zal hem nooit horen pronken met oude herinneringen. Zijn down to earth mentaliteit maakt hem de persoon die hij is en het geeft hem een unieke persoonlijkheid.

Collect memories – interview Robbie Buttner

Surfen en skateboarden. Hoe ervaarde en/of ervaar jij jouw passie/sport?

Robbie: Toen Robert Boerleider mij tipte om naar de metalen pijp op het Waterlooplein te gaan kijken, was ik meteen verkocht (vert skaten rond 1980). De flow en de snelheid van die pijp, het was gewoon magisch. Het gekke was dat ik gedurende mijn jeugd eerder in Edam had gewindsurft. Daarna leerde ik op het IJsselmeer hoe ik voor het eerst een golf moest pakken. Toen een maatje van school voor het eerst zijn mast eraf trok, ervaarde wij de beginselen van de sport “het golfsurfen”. De wind deining was net genoeg. Het was als tiener een speelparadijs. Het leek alsof ik de sport al jaren beoefende. Rond 1997 behaalde ik een tweede plek bij de longboard categorie (NK Surftour). Er zijn sporten die je kort beoefend, maar waarvan je later toch besluit om ermee te stoppen. Surfen zit in je genen en het grijpt je in zijn of haar greep. Waar je ook zit, het vuurtje blijft altijd aangewakkerd en het maakt je zo blij als een klein kind. Dat gevoel kan je niet omschrijven; je blijft verlangen naar de zee en je verlangt elke dag naar dat gevoel “het stoked zijn”. Alhoewel ik nu iets ouder ben, blijft dat gevoel terugkomen. Dat gevoel verlies je denk ik nooit als surfer.

Was het moeilijk om een keuze tussen het skateboarden en surfen te maken?

Robbie: Eigenlijk behoorde ik tot de tweede generatie skateboarders. Het skateboarden werd voor mij steeds serieuzer. Al snel kreeg ik mijn eerste sponsors aangeboden “Santa Cruz en Vans”. Vlak voor het hoogtepunt van mijn skate carrière begon ik met golfsurfen; het gaf een enorme boost. Het is heerlijk om even lekker te genieten en helemaal tot rust te komen. Even niks aan je hoofd. Ik kreeg energie van het surfen. Het leek alsof je supermen was. Het ultieme was om eerst een heerlijke surfsessie mee te pakken en vervolgens de dag in de skate ramp af te sluiten. Het zorgde in de loop van de jaren wel voor conflicten met andere skate maatjes. Ik sprak af om te gaan skaten, maar dan belde personen zoals Klaas van Hulzen dat er op die dag golven waren. De skaters waar je op dat moment mee afgesproken had waren op zijn zachtst gezegd “not amused”. Uiteindelijk raakte steeds meer vert skaters in het surfen geïnteresseerd. Iedereen begon de sport te waarderen. Beide sporten passen goed bij elkaar. Het blijft altijd moeilijk om beide sporten met elkaar te combineren; met meerdere passies gaat het om een bepaald evenwicht tussen beide sporten te vinden.

Als we terugkijken in de tijd zouden we vaak nog eens gebruik willen maken van een tijdmachine. Waren de golven vroeger beter?

Robbie: Rond 1996 begon Rijkswaterstaat met de zandsuppletie. Dit heeft nadelige gevolgen gehad. De kwaliteit van veel surfspots zijn gedurende de jaren veranderd. Veel spots zijn na de zandsuppletie nooit meer hetzelfde geweest. De mooiste condities staan op mijn netvlies gebrand.

Wat zijn de mooiste herinneringen die je nooit zult vergeten?

Robbie: Het was een geweldige tijd. Wij hebben met vrienden geweldige surf en skate reizen gemaakt; ik denk gelijk terug aan het bezoeken van de Franse en Baskische kustlijn. Tijdens de reizen en het beoefenen van mijn sport kwam ik met nieuwe mensen in contact. Wij logeerden in Frankrijk vaak bij Yann van “Project surfboards”. Buiten de diverse surf iconen zoals Jeff Hackman, heb ik gedurende de jaren veel skate helden ontmoet. Mijn hoogtepunt was misschien toch wel een unieke surf/skate vakantie naar Amerika en Hawaï. Gedurende de reis heb ik diverse plekken zoals Oahu gesurft. Tijdens deze reis heb ik ook diverse surf/skate iconen ontmoet (waaronder Mike Cod, Mark Owen, Sergie Ventura en Christian Hosoii). De mensen dachten in Hawaï dat ik door mijn getinte huidskleur een local was; het zal mijn Surinaamse look zijn ;-).

Je bent opgegroeid in Amsterdam. Wijk aan Zee en IJmuiden behoorde tot één van jouw homebreaks. Is Wijk aan Zee en jullie surfclub “Hui Nalu” nog hetzelfde?

Robbie: Wijk aan Zee is gedurende de jaren veranderd. Dit heeft plus en minpunten. Door de drukte heeft het qua ontwikkeling ervoor gezorgd dat diverse bouwplannen zoals een giftdepot van de hand zijn gewezen. Het is ondertussen in Wijk aan Zee een stuk drukker geworden. Je verandert niks aan de situatie. Het zal nooit meer hetzelfde zijn. Daar moeten wij ons bij neerleggen. Hij benadrukt dat surfetiketten erg belangrijk zijn. Het waarderen van de surfregels, het respecteren van mede surfers en het waarderen van een leefomgeving mag nooit worden onderschat. Sommige surfers en strandbezoekers vergeten dit nog wel eens!

Noem een aantal plus en minpunten:

Robbie – pluspunt: Door de sporten heb ik een hoop vrienden ontmoet. Ik kende de gebroeders Koenen en Ruben Snitslaar al geruime tijd vanuit de skate scene (rond 1980). Tijdens een skate wedstrijd in Biarritz kwam Robbie in contact met de gebroeders Visser, Reinout Vlaanderen, Fonger Boersma en Fio Brown (rond 1986). Rond 1989 ontmoette ik een aantal vrienden zoals Klaas van Hulzen. De gebroeders Visser vertelde dat de noordkant van IJmuiden erg goed was “Wijk aan Zee”. Ze hebben in de latere jaren veel gereisd en ze verkenden veel nieuwe spots. Dit zijn terugkijkend in de tijd spots waar vandaag de dag veel gesurft wordt. Toch is er ook een hoop veranderd. Sommige van deze spots bestaan ondertussen niet meer. Rond 1993 ontdekte ze de Maas-Express. Dit was een fantastische ervaring. Ondertussen heeft Chris Way zijn surfschool in Wijk aan Zee geopend, hebben ze in Wijk aan Zee een vereniging “Hui Nalu” en zijn er voor de locals en sport diverse faciliteiten bijgekomen.

Hoe aanschouw jij de huidige ontwikkeling en de sterk toenemende aantallen surfers?

Robbie – minpunt: het is lastig. Hoe houd je het tegen om mensen te verbieden wat ze leuk vinden; ze willen lekker surfen. Vroeger was het een klein en hecht groepje vrienden. Nu zien wij een steeds groter wordende hoeveelheid surfers die de sport beoefend.

Via deze weg willen wij Robbie bedanken. Het is bijzonder om alle surf verhalen uit de oude doos te halen. Het was een Inspirerend verhaal wat kort via de website is samengevat. In totaal waren het 10 pagina’s die met de hand zijn uitgeschreven. Veel mensen beseffen zich niet hoe heb er vroeger aan toe ging en hoe de sport zich de laatste jaren heeft ontwikkeld. De golfsurf sport is erg populair en recent is het golfsurfen als olympische sport bekroond. Goed of slecht, iedereen heeft een mening. We zullen het zien. Hoe zal de sport er over 25 jaar uitzien? Misschien trekken wij dan wel hele andere verhalen uit de oude doos. Dat zullen we moeten afwachten.

Het belangrijkste is dat we blijven genieten en surfen omdat we het leuk vinden; het moet geen wannabe sport zijn.