Sinds half april ben ik in het mooie maar vooral ook koude en regenachtige Wales. Het is topdrukte hier want we zitten midden in de vakanties. Augustus lijkt altijd een beetje kouder en natter dan de rest van de zomer dus de reiskriebels beginnen alweer te komen.

Rick heeft me voor mijn verjaardag de stormrider guide van de wereld gegeven en als ik er door heen blader dwaalt mijn fantasie af naar verre oorden vol zon en oneindige rechtse points. Er staan een aantal plekken op mijn lijstje waar ik graag naar toe wil komende winter, onder andere Hawaii en de Cariben. Samen met Rick ben ik al hard aan het brainstormen over mogelijke manieren om daar komende winter heen te gaan. Tijdens een klein roadtripje afgelopen week zijn we op een aantal mogelijkheden gekomen die echt ongelofelijk leuk en avontuurlijk zouden zijn als we het rond krijgen (hierover meer in een latere blogpost).

De mini road trip naar Yorkshire was er een van onverwachte schoonheid. In noord Engeland lopen de kronkelende smalle wegen dwars door dichte loofbossen en paars bloeiende heide vlaktes. Scarborough waar ik hoopte wat surf te vinden is een old school zee stadje vol ‘Penny Arcades” en ijssalons met Italiaans klinkende namen waar af en toe ook gesurft wordt. Na ‘s avonds veel te laat vertrokken te zijn uit Wales en een korte nachtelijke stop ergens halverwege Leeds en Wigan kwamen we de volgende ochtend moe en onvoldaan aan bij Cayton Bay. Ik ben altijd redelijk makkelijk in de ochtend, maar Rick is een echte ochtend Grump “Engelse kunnen niet rijden!”.

“Rij door Jonge!” zo ging ‘t in de drukke ochtendspits. Wonderbaarlijk genoeg verdween dat humeurtje als sneeuw voor de zon, toen we net ten zuiden van Scarborough een leuke linkse point checkte. Leuke stormy lefts waar je lekker op kon uitwaaien. De golven waren iets wat choppy maar het was heerlijk om na een lange tijd wavepool surfen weer eens fatsoenlijk te kunnen peddelen en zout in mijn mond te proeven. Na een tijdje begon er op de inside een leuke a-frame te breken precies op de plek waar al het water van de point langs gedrukt werd. Gevolg: mega stroming! Aan het eind van de sessie ging ik met spaghetti armen het water uit! Als er iets is wat je in een Wavepool niet traint is het peddel power.

Door de vakantiedrukte werk ik met een mega team bij Surfsnowdonia op het moment. Allemaal enthousiaste coaches met een mega passie en hongerige drive om veel te surfen wat resulteert in wat minder surf tijd voor de vaste crew. Qua training geen probleem want Surfsnowdonia heeft sinds deze zomer een superleuke miniramp waar ik veel op train. Ik merk dat de concave van een miniramp skaten enorm veel lijkt op het surfen van een golf wand. Het enige verschil is dat ik de laatste tijd onder de blauwe plekken zit. Onze 56-jarige engineer Duffy is sinds de ramp er is ook gaan skaten en is verslaafd aan het ding. Echt mega cool!!!

Begin september staat er een tripje naar Frankrijk of Ierland (hangt af van de voorspellingen) op mijn agenda. Daarover lees je meer in mijn volgende blogpost!